Afgelopen weekend een mooie tentoonstelling gezien van Marijke van Warmerdam Dichtbij in de verte in het Boymans, Rotterdam. Hierboven Dreammachine (2006), waarin een druppel melk in een glas water valt. Doordat het water licht ronddraait zie je prachtige vormen verschijnen. Het water verandert langzaam in een witte mist.
Het deed me denken aan de surrealistische beelden van Saskia Olde Wolbers die met een gekantelde camera vallende verf horizontaal door het beeld liet schieten.
Er was ook een filmpje te zien: klik hier.
Dit blijft mijn favoriet, Handstand (1992): de eenvoud en de poëzie maakt dit tot een sterk werk waar je iedere keer opnieuw van kunt genieten en dat telkens weer een glimlach oproept.
En deze mag natuurlijk niet ontbreken: Le retour du chapeau (1998).
Ooit schudde ik een plastic zakje uit, vanuit mijn keukenraam op 3-hoog. Ik liet het per ongeluk los en het vloog mijn raam uit, onbereikbaar. Terwijl ik het geschrokken nakeek kwam het een paar seconden later weer regelrecht in mijn nog steeds uitgestoken handen terugvliegen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten